غدیر، برکه نیست؛ دریایی است که از دلش، اقیانوسی به وسعتِ ازل و ابد و به عمقِ تاریخِ درد، سر برآورده است. غدیر، سر آغاز رسالتِ آسمانی تمام پیامبران خداست. درختِ دین، در غدیر است که سر به ملکوت می ساید. امامتِ دوازده خورشید، در روشنِ چشم های غدیر، طلوع کرده است. اینک، دستِ تمامتِ اسلام است که بالا میرود. اینک، دستِ نورانیِ قرآنِ ناطق است که تا عرش خدا اوج می گیرد. اینک، زمین است که به آسمان میبالَد اینک، خورشید است که بر تابشِ خود بر علی علیه السلام، به زمین فخر می کند. و اینک این کلماتِ آسمانی، از ملکوتِ کلامِ پیامبر علیه السلام منتشر می شود که: هر که را من مولا و سرپرستِ اویم، پس علی علیه السلام نیز مولا و سرپرست اوست؛ خدایا! دوست بدار هر که او را دوست بدارد و دشمن بدار هر که او را دشمن بدارد. علی علیه السلام، آن نورِ اَزَلی است که پیش از آفرینشِ جهان، در ارگانِ هستی، جاری بود. علی علیه السلام، آن هدایت کننده بزرگِ بهشت است که اگر دست های بیعت، با او راستین بودند، کام زمین، در عطش عدالت نمی سوخت. اگر جهان، قدر غدیر را میدانست، اکنون آسمان ها آرزو می کردند که ای کاش لحظه ای به جای این کُره خاکی باشند! و اکنون این بنده ی حقیر بران شدم تا چکه ای از این دریای بی کران را به گوش مشتاقان سعادت برسانم. با امید به رسیدن به این آرزو......... جوانی ×××××××××××××××××××× در غدیر خم، ولایت شد قبول برد بالا دست مولا را رسول رفت بالا دست خورشید غدیر شد امام و مقتدای ما، امیر *سرآغاز امامت و ولایت برشما مبارک باد...