قدر غدیر

غدیر، برکه نیست؛ دریایی  است که  از  دلش، اقیانوسی  به  وسعتِ  ازل و  ابد و به عمقِ تاریخِ درد، سر برآورده است.
غدیر، سر آغاز رسالتِ آسمانی تمام پیامبران خداست.
درختِ دین، در غدیر است که سر به ملکوت می‏ ساید.
امامتِ دوازده خورشید، در روشنِ چشم های غدیر، طلوع کرده است.
اینک، دستِ تمامتِ اسلام است که بالا می‏رود.
اینک، دستِ نورانیِ قرآنِ ناطق است که تا عرش خدا اوج می‏ گیرد.
اینک، زمین است که به آسمان می‏بالَد
اینک، خورشید است که بر تابشِ خود بر علی علیه السلام، به زمین فخر می کند.
و اینک این کلماتِ آسمانی، از ملکوتِ کلامِ پیامبر علیه السلام منتشر می‏ شود که:
هر که را من مولا و سرپرستِ اویم، پس علی علیه السلام نیز مولا و سرپرست اوست؛
خدایا! دوست بدار هر که او را دوست بدارد و دشمن بدار هر که او را دشمن بدارد.
علی علیه السلام، آن نورِ اَزَلی است که پیش از آفرینشِ جهان، در ارگانِ هستی، جاری بود.
علی علیه السلام، آن هدایت ‏کننده بزرگِ بهشت است که اگر دست ‏های بیعت، با او راستین بودند، کام زمین، در عطش عدالت نمی ‏سوخت.
اگر جهان، قدر غدیر را می‏دانست، اکنون آسمان‏ ها آرزو می کردند که ای کاش لحظه ‏ای به جای این کُره خاکی باشند!
و اکنون این بنده ی حقیر بران شدم تا چکه ای از این دریای بی کران را به گوش مشتاقان سعادت برسانم.
با امید به رسیدن به این آرزو.........
جوانی
××××××××××××××××××××
در غدیر خم، ولایت شد قبول
برد بالا دست مولا را رسول
رفت بالا دست خورشید غدیر
شد امام و مقتدای ما، امیر
*سرآغاز امامت و ولایت برشما مبارک باد...